چه صفایی داره خداییش!
واقعا خیلی جای با صفایه این پی تی . برو بچز باحال اینقدر زیاد داره که ادم میتونه ۲۴ ساعت در کنارشون باشه و احساس تنهایی نکنه . فکر کنم برای همین دوستی ها و رفاقتهاست که پی تی یه سرو گردن از سایر انجمنها بالاتره . من اونجا ۳ تا اسم دارم پیشی و دکی و حاجی که هرکدوم به یه بعد شخصیتی من برمیگرده . اگه یه روز به پی تی سر نزنم انگار یه عمر رفقام رو ندیدم . یه واقعیته . وابستگی شدیدی پیدا کردم.شاید همین پی تی باعث بشه تصمیمات غیر معقولی برای زندگیم بگیرم . راستی ! اگه یه روز برای همیشه ایت فروم از بین ما بره چه بلایی سر این همه رفاقت ها میاد ؟؟ تا حالا بهش فکر کردین ؟ در هر حال من رفاقتام رو طوری پایه گذاری میکنم که وابستگی به عامل سوم معمولا کم رنگ باشه . در هر حال رفاقای باحالی هم در یاران توس هم دارم
امیدوارم که تا این اینترنت تو ایران هست من به این ۲ انجمن دسترسی داشته باشم .


اگه یه روز پی تی نباشه من خودمو میکشم!!
۱۳ تیر ۸۴ at ۱:۰۱ ب.ظ #Mobarak bashe agha mehdi. shirinish yadet nare :d
۱۳ تیر ۸۴ at ۹:۳۶ ب.ظ #می گم این همه شکسپیر گفت ، این گفت و اون گفت ، تو خودت حرفی نداری بزنی !؟
۱۴ تیر ۸۴ at ۱۲:۰۸ ق.ظ #جای با صفاییه درسته
۱۴ تیر ۸۴ at ۳:۳۶ ب.ظ #اما پی تی هم مثل هر چیزی که در اینترنت یافت میشه مجازیه … تا وقتی که این دیدار مجازی به دیدار واقعی تبدیل نشه این همه لطف و صمیمیت تنها جنبه ی سرگرمی داره . با دعوت افراد به نمایشگاه تا حدودی این سد را برداشتی
شاید من این طور بودم که به چیزی که مجازی باشه نمی تونم دل ببندم چون زندگی واقعی آدمو مختل می کنه
به هر حال من همیشه فکر می کنم یک دنیای واقعی هست که از دنیای مجازی بسیار مهم تره و آینده انسان همینه و هیچ دوست نداشته ام دنیای مجازی دنیای واقعی منو به خطر بنداره.
اتفاقی وبلاگت را دیدم و انصافا قشنگه. همین
موفق باشی
دقیقا منم همینجوریم.خدا میدونه چی میشه رفاقتامون که سر جاشه اینجا نشد یه جای دیگه ولی پی تی میخوامت شدید.اصلا از وقتی رسما اومدم عضو شدم وحشتناک اعتماد به نفسم زیاد شده .حالا بماند که چقدر چیز مفید یاد گرفتم
۱۵ تیر ۸۴ at ۷:۴۶ ق.ظ #شما هم کلی صفا بخشیدی به این انجمنها خدا محفوظت کنه سالار.
۱۷ تیر ۸۴ at ۱۲:۱۶ ق.ظ #