حاجی

آبان ۱۲م, ۱۳۸۴ by حاجی

به غیر از آن که بشد دین و دانش از دستم****		بیا بگو که ز عشقت چه طرف بربستم
اگر چه خرمن عمرم غم تو داد به باد*****		به خاک پای عزیزت که عهد نشکستم
چو ذره گر چه حقیرم ببین به دولت عشق****		که در هوای رخت چون به مهر پیوستم
بیار باده که عمریست تا من از سر امن****		به کنج عافیت از بهر عیش ننشستم
اگر ز مردم هشیاری ای نصیحتگو****		سخن به خاک میفکن چرا که من مستم
چگونه سر ز خجالت برآورم بر دوست****		که خدمتی به سزا برنیامد از دستم
بسوخت حافظ و آن یار دلنواز نگفت****		که مرهمی بفرستم که خاطرش خستم

امروز با حافظ